Peer Gynt

Jonatan vil lese Peer Gynt på skoleavslutningen, og i mangel på blekk i printeren er jo dette et greit sted å ha dokumentet:

PEER GYNT.
Pusten holdt jeg, stod og lyttet
hørte Knirken av hans Hov,
så av ene Hornet Grenene.
Derpå varsomt mellom Stenene
frem på Buken jeg mig flyttet.
Gjemt i Røsen opp jeg glyttet; -
slig en Bukk, så blank og fet,
skulle du vel aldri sett!

AASE.
Nei, bevares vel!

PEER GYNT.
Det smalt!
Bukken stupte bums i Bakken.
Men i samme Stund, han falt,
satt jeg skrevs på Bukkeryggen,
grep ham i det venstre Øre,
ville nettopp Kniven kjøre
bakom Skolten inn i Nakken; -
hei! da skrek han vilt, den Styggen,
stod med et på alle fire,
slo mig med et Akterkast
ut av Neven Kniv og Slire,
skrudde meg om Lenden fast,
stemte Hornene mod Leggen,
klemte mig, som i en Tang; -
dermed satte han på Sprang
bent fremover Gjendin-Eggen!

AASE (uvilkaarligt).
Jesu Navn da -!

1.maifeiring

Vi glemmer hele tiden å ta bilder, det hjelper liksom ikke med telefonkamera med masse pixler når ingen husker å bruke det. Men HA har tatt fine bilder av Jonatan, han fikk forsiden, rett nok sammen med en av HA journalistene som gikk med parolen. Jonatan gjorde en stor innsats som tellekorps...

1.mai og fotball

Her i Halden er det 1.mai og vi skal spise fin frokost. Dessuten kommer iskremen tilbake i dag, Jonatan har gledet seg til 1.mai en uke! LO i Halden har dessuten gratis kino for barna på den samme kinoen som Solstad skriver om i 25.septemberplassen.

Vi skulle jo ha markert Palestina i dag, men her i Halden er det andre og lokale demokratiprinsipp som går foran.

Fotballsesongen har startet og Berg Blå banka stakkars Greåker 12-0 i går.

Vår og bruløp i Halden

Nå er våren her, bjørka skyt, tomatene er 40 cm og drivhuset held over 30+.

Vi vaksne er i eksamensinnspurt, eg skal ha tre eksamenar i mai, og etter det skal eg ALDRI skrive nynorsk meir. Mine studenter skal også ha eksamen i neste veke, og då blir det sensur og eg gler meg litt til å sjå korleis det har gått med dei.

Ronald jobbar utanbys heile veka, og er sliten av å kjøyre så mykje, og han har også eksamenskull.

Emile har stranda med ein stygt forstuva fot. Han er redd for å ikkje bli teken ut til Fredriksten stafetten i juni, men eg trur nok det skal gå bra..

Jonatan derimot er frisk etter feber og snyting, og har springe Bruløp. Her spring han inn på andreplassen i klassen 9-12 år. Sprang strategisk bak i felt dei første 300 m, og så gjekk han nesten i tet og blei berre slått av ein 12 åring. Bilete er stjålet frå kondis.no

Kebabjakt og gullmedaljar i hijabland

Mens Ronald var heime for å pleie ryggen sin, reise gutta og Mamma til Ekebergsletta for å springe, fort. Gutta løp fort - og stod på pallen i alt de deltok i.
Jonatan fekk ein gullmedalje, og to sølv i hhv 60 m, 600 m og lengde.
Emile fekk bronse på 60 m og 200 m.
Sjølvsagt persa dei (det er eit heilt nytt omgrep for meg, men no veit eg verdien av å seie: du persa, det er liksom ikkje nokon vits i gode plasseringar om det ikkje står til pers..)

Etter stemne skulle vi ete kebab. Vi var jo i Oslo, og ikkje så langt frå gettoland. Vi hadde ikkje sett noko skummelt enno, dersom ein ser bort frå eit litt påtrengande Kristelige Forening for Unge Menn, og ei kjerke som vi var tvungne til å faktisk sjå på.

No skulle bygdefolket på danningsreise til kebabland, ein stad vi håpte hadde god, og rimeleg kebab. I Halden har vi ikkje noko av dette. Merking til Holmlia, det vi tolkar som hijabland blei fylgt. Inge kebabsjapper. Vi køyrde til senteret, køyrte litt rundt og konstaterte at rett nok er det bingo, bibliotek, Narvesen, Peppes og 7-eleven. Men ingen kebab-sjappe!
Vi var rusta for å treffe svartsmuska hijabkledde kebabetande muslimar, sjølve faren mot det norske folk. Dei som snikislamiserar oss. Vi fann rett nok ei dame med hijab, men det var det skumlaste vi så.

Så vi vart tvungne til å ete McDonalds på veg heim til sivilisasjonen. Her kor vi veit at Oslo er eit kriminelt hol, at muslimske kvinnfolk er undertrykte og at vi burte vere glade for å slippe å reise dit så ofte. No har vi vore der, og sett det med sjølvsyn. Dama som gjekk over vegen ein sur laurdagskveld. Det er godt å bu ein stad kor folk rett nok er trangsynte, men am-car foreninga kjem ikkje til å stille med parade-hijab. Over mitt lik, vi vil ikkje islamiserast. Vi vil ha plantinahåret vårt i fred.
Om du ikkje har lest Solstads essay om ytringsfridom enno, så er det eit godt tisp å gjere det før du meiner noko meir om hijab. Her ligg linken.

Jonatans eventyr om skyen og kjærligheten

Dette er eventyret Jontatan har lovet å legge ut, og skulle vel ligge på bloggen til Jonatan, men jeg har ikke passordet for å kome inn (sic). Derfor midlertidlig lagt på mitt området. Det blir sikkert flytta når han kommer hjem fra fjellet.

Det var en gang en sky Som ville ha en kjæreste.
Han spurte månen..
Månen sa! Til den lille skyen, jeg er for stor.
Så spurte han sola.
Sola sa jeg er for varm for deg, din tulling.
Så spurte han himmelen
Himmelen sa, jeg er for blå for deg.
Så spurte han solnedgangen.
Solnedgangen sa, jeg er for vakker for deg.
Så møtte han en ulykkelig sky.
Hva er det sa han.
Hun sa, mannen min er død.
Men vil du bli kjæreste med meg da?
Ja sa hun, så levde de lykkelig i alle sine dager.

27.04.08, Jonatan Nolet (8 år)

We go into Cyberspace - we are cyborgs

Eg veit ikkje kvifor eg fekk eit slikt krølle-alfabet opp når eg skreiv siste innlegg. Eg er antakelig utsatt for hemn frå verdas fattige etter tre x 2 1/2 timars forelesning om globaliserte barn i samme veke. Tok eg ikkje hardt nok i? Nei sikkert ikkje.
Eg har hatt ein veke med eit utfordrande og gøyalt opplegg om mediering, reising, rom og tids akrobatar, det var laga for defu-studentane mine og som kurstilbod for assistentar i barnehager i Østfold. Det er ein fin gruppe å forelese for, og ikkje minst fekk eg endeleg brukt Donna Harroways teoriar i eit auditorium, og det har eg hatt ein våt draum om heilt sidan eg leste ho for nokre år tilbake. Kyborgtenkning er vesentleg for å forstå det høymoderne, og i forhold til kva for rolle interface har for danninga.
Gøy å vise vaksne kor langt ungane har kome i digitaliseringa, og kva for konsekvensar det har for stedeleg barnekultur. Ellers har eg hatt det mindre gøy med å vise bilete av lik på stranda ved siden av StarTours Bamseklubb. Ikkje alle syns det var like gøy å bli minna på at vi er del av ein kultur som også handlar om undertrykking.

Igjen fekk eg brukt ein yndligsteoretikar: Zygmunt Bauman som skriv om frivillige og ufrivillige reisande. Eller turistar og omstreifare for å bruke dei omsatte omgrepa korrekt. Han er ganske enkelt ein storarta teoretikar.

Å - eg trivs i auditorium... Får vitalisiert og realisert så mykje der. Rein deilig egoisme.
NO er det helg, og vi er alle slitene men lykkelege. Her er et bilete frå ein av dei mange strendene i Spania kor afrikanske lik duppar rett utanfor hotellvaktenes blikk. Eg hugsar vagt at det var låste dørar og vanskeleg tilgang til klippestranda rett utanfor. Eg og Jonatan slit mest med å finne noko i menyen som han vil ha. Han var ganske ukomplisert i forhold til andre barn, men altså var så heldig å vere innanfor den kvite enklaven.

Fleire bilete frå Helgøya og Hønehuset kjem sanrt.